Mening

Als ik jou was..

Advies krijgen en advies geven is iets wat we dagelijks in meer of mindere mate doen. Soms heel bewust en soms onbewust. Zeker als jonge ouders krijg je vaak goedbedoeld advies wanneer je net begint aan je reis als verzorger en opvoeder. Afgelopen week was ik gezellig met vriendinnen uit eten en we bespreken dit onderwerp. Alle drie zijn of waren we actief in het onderwijs en ook daar is dit een belangrijk aspect.

Als docent moet je soms wel advies geven. Over studiekeuze, over het niveau van een leerling. Soms zelfs over opvoeding en dat kan lastig zijn. Want hoe zal een ouder dit ervaren? En zal het advies wel ter harte worden genomen? Het fijnste advies is wanneer iemand er om gevraagd heeft. Dan staat iemand namelijk al open voor jouw antwoord. En zelfs dan..is het veel fijner om de vraagsteller zelf met een oplossing te laten komen.

Ik denk namelijk dat advies geven heel vaak niet werkt. Ik denk dat wanneer iemand met een vraag komt het veel belangrijk is om door te vragen. Om te luisteren. Zeker vrouwen willen vaak juist gewoon even brainstormen over een vraag en zitten niet perse op een oplossing te wachten. Natuurlijk is het prima om soms gewoon antwoord te geven op een vraag. Als iemand vraagt welk merk schoonmaakmiddel je gebruikt is dat natuurlijk niet echt een onderwerp om uitgebreid te gaan filosoferen. Maar wanneer een andere moeder aan mij vraagt hoe het gaat met Ike zijn slaapritme of hoe ik de borstvoeding heb ervaren dan ga ik haar echt niet helpen door precies het advies te geven van wat bij ons werkte. Dan heeft ze er denk ik veel meer aan om gewoon samen over het onderwerp te kletsen en ervaringen uit te wisselen.

Zelf vind ik het ontzettend fijn als mensen vragen stellen aan elkaar. Dat ze willen weten wat de ander drijft, echt een laagje dieper kijken. Dat mis ik tegenwoordig enorm. Zelf ben ik ook heel vaak geneigd om advies te geven of snel te oordelen.

Ik zie online vaak dingen voorbijkomen waarvan ik denk..dat zou ik anders doen. Dan stel ik mezelf de vraag; wat zou het doen met de ander als ik dat advies geef of er iets van zeg? Zou diegene het dan anders doen? Heel vaak is het antwoord nee, of bezorg ik de ander alleen maar een naar gevoel. Ik weet van mezelf dat ik best wel kritisch ben en soms sneller praat of typ dan dat ik nadenk. Ik hoop altijd maar dat mensen het durven zeggen als ik stom advies geef.

Dus lieve mensen, laten we nadenken over ons advies en waarom iemand advies vraagt. Laten we echt kijken naar de ander en vragen stellen om de ander beter te leren kennen. En als je echt denkt dat de ander iets anders zou moeten doen, doe dit dan heel voorzichtig en met liefde.

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *